Tilkißey

Bir Doktor Kanser Olursa

Tilkißey — Fri, 09 Mar 2012 10:46:14 +0000

İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi 1971 yılı mezunlarından, Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Şef Yardımcısı, UEÇG üyesi Dr. Aydemir Yalman vefat etmiştir, baş sağlığı dilerim. Dr. Aydemir Yalman’ın kaleme aldığı son yazısı…

Bir doktor kanser olursa

Endoskopik olarak yapılan dördüncü nazal polipektomi ameliyatımdan sonra KBB doktorum arayarak patolojiden bildirilen sonucun iyi olmadığını, konunun önemli olduğunu ve daha iyi bir patoloji laboratuvarında! tekrar değerlendirilmesi gerektiğini söyledi. Ben olayın şokunu atlatamadan, kliniğimizin uzmanları hemen parçaları çok iyi bilinen bir patoloji laboratuvarına götürmüşlerdi bile. Olası iyi bir sonuç beklentisi ile geçen üç günün sonunda e-posta ile gelen patoloji raporu gerçeği yüzüme çarptı: Sol nazal kavitede invaziv skuamöz hücreli karsinom; orta derecede diferansiye.

Önce klinikten uzaklaşıp bir kafeye gittim tek başıma. Ne yapacağımı düşünmeye çalıştım uzun bir süre. Beynimin içinde uğuldayan “bu andan sonrası yok” düşüncesi sağlıklı karar vermemi engelliyor ve gözümün önüne sürekli olarak bugüne kadar yaşadığım hayat geliyordu. Kırk yıllık hekimdim. Anatomi, patolojik anatomi okumuştum ve oradan edindiğim bilgiler sonumun pek hayırlı olmayacağını söylüyordu.

Soru: Bir doktor olarak ben bu kadar yıkıldıysam, normal bir vatandaş böyle bir tanı ile yüzyüze geldiğinde neler yaşar acaba?

Doktorluk refleksi ile hemen ağ ortamına girip bu konudaki bilgileri araştırmaya başladım. Tüylerim diken diken olarak okuduğum pek çok yazıdan özetlediğim bilgiler şöyle : “Sinonazal tümörler tüm habis tümörlerin % 1’den azını oluştururlarmış. Bu habis tümörlerin % 70-80’i skuamöz hücreli karsinom olup kaynaklandığı yer de, sıklık sırasiyle maksiller sinüs (% 50-70), nazal kavite (% 15-30) ve etmoid sinüsler (% 10-20) imiş. Skuamöz hücreli karsinomların tedavisinde cerrahi spektrum basit endoskopik eksizyondan orbital ekzantarasyon, radikal maksillektomi ve kraniyofasiyal rezeksiyona kadar uzanıyor. Cerrahinin tipi tümörün yayılımına ve tutulan yapılara göre belirleniyor. Tedavide, radyoterapi cerrahiden önce de sonra da uygulanabiliyor. Sıralamada bazı değişiklikler olsa da radyoterapi + cerrahiyi içeren kombine tedavi en iyi sağkalımı sağlıyor. Skuamöz hücreli karsinomlarda kemoterapinin yerinin tartışmalı olduğu söyleniyor. Cerrahi, radyoterapi ve kemoterapi kullanımına rağmen sonuçlar, özellikle de ilerlemiş lezyonlarda yüz güldürücü sonuç vermiyormuş. Bir yazara göre, 1980’den 2003 yılına kadar yirmiden fazla hastayı kapsayan serilere bakıldığında, radyoterapi için 5 yıllık sağkalım % 0-39 (ortalama % 23), cerrahi + radyoterapi için sağkalım % 35-64 (ortalama % 44) olarak bulunmuş. Ancak, geç tanı hastalarda tedavilerin başarı oranını düşürmektedir.”

Ben bu ruhsal fırtınaları yaşarken klinik arkadaşlarım İstanbul’un büyük üniversite hastanelerinden birindeki KBB onkolojisi ile uğraşan bir doktordan randevu almışlar bile. MRG tetkiki yaptırıp doktora gittim. Doktorum filmlere baktı, kısaca endoskop ile muayene etti, ameliyat olmam gerektiğini ve ertesi günü beni tümör konseyine çıkaracağını söyledi. Ertesi günü konseyin yapıldığı yere gittiğimde bir kez daha yıkıldım. Kapıda sıra bekleyenler ya trakeostomili ya ağzı-burnu ameliyatlı ya da felçli ve bedbin yüzlü insanlardı. İçeri çağrıldığımda orada bulunan hiç bir doktor bırakın geçmiş olsun demeyi, yüzüme dahi bakmadı. Doktorum filmleri negatoskopa yerleştirdi, herkes büyük bir dikkatle onları izledi ve ameliyatın ne derece radikal yapılacağı konusunda karar verdiler. En son olarak da radyasyon onkoloğu olduğunu sandığım hoca, o bölgeye radyasyon verebileceğini, ama gözün zarar görme şansının yüksek olduğunu söyledi. Hakkımda bu kararlar alınıp, elime anestezi muayene kağıdı tutuşturulana kadar donmuş bir şekilde olanları izliyordum. Son bir gayretle kuruyan boğazımdan hırıltı şeklinde çıkan sesle doktoruma bu radikal girişimin 5 yıllık sağkalıma ne kadar etkisi olabileceğini sordum. Filmlerimi elime sıkıştırıp, diğer hastayı çağırırken yaklaşık % 40-45 dedi.

Soru: Bırakın kanser olmasını, her hangi bir hastaya yukarıda belirttiğim şekilde davranıldığında o kişinin neler hissettiğini düşünen kaç doktor vardır?

Patoloji raporumu aldıktan sonraki dört gün içinde yaşadıklarımı kısaca özetlemeye çalıştım. Zaten başıma gelenlerin şokunu yaşarken, bir de hastalanan doktor olarak ne kadar değersiz olduğumu düşünüyordum. Oysa onkoloji ile uğraşan doktorların ve sağlık çalışanlarının söyledikleri ilk söz, bu hastalıkta moral motivasyonun çok önemli olduğu değil midir?

Ertesi gün, büyük özel bir sağlık kuruluşunda KBB onkolojisi ile uğraşan bir diğer doktora muayeneye gittim. KBB doktoru ve radyasyon onkoloğu yapabileceklerini ve olası sonuçlarını etraflıca anlattılar. Bana seçenekler sundular, hangi tedavinin ne gibi etkileri olabileceğini, başarının olabileceğini de olamayabileceğini de açık açık izah ettiler. Sonuçta, 33 seans radyoterapi ve adjuvan tedavi olarak da 6 seans kemoterapi uygulanmasına birlikte karar verdik. Altını çizerek söylüyorum; ne şekilde tedavi alacağım kararına ben de katıldım. Yani, kaderim yine benim ellerimde idi ve kendim için verilen karar benim de katıldığım bir karardı. Onkoloji ile uğraşan doktorların ve sağlık çalışanlarının söyledikleri ilk söz, bu hastalıkta moral motivasyonun çok önemli olduğu sözü gerçekleşmişti nihayet.

Soru: Sağlık sektöründe kurumlar arasındaki farkın siyahla beyaz arasındaki kadar keskin olduğunu herkes biliyor, ama doktorlar arasındaki farkın da bu kadar keskin olduğunu kaç kişi biliyor?

Uzun, upuzun bir tedavi süreci. Radyoterapi, masum gibi görünse de, insanı oldukça yoran, bazı duyularını ortadan kaldıran oldukça zor bir tedavi. Haftada bir kez verilen o hafif denen kemoterapi insanı üç gün elden ayaktan düşürüyor. İştah bozuluyor, sürekli bir bulantı, ağızda tat yokluğu vs. Bunların yanında, kan değerlerinin düşmemesi için iyi beslenmek de gerekiyor. Tam bir paradoks. Tüm bunlara dayanabilmeyi sağlayan bir tek güç var: Umut! Bu yan etkiler geçecek, tümör de gidecek, iyi olacağım… Bu arada tribündekilerin tezahüratlarını unutmamak gerekir. Arayan tüm yakınlarım, dostlarım güçlü olduğumu, iyi bir insan olduğumu ve Allah’ın izniyle bu illeti yeneceğimi söylüyorlardı sürekli olarak. Doğaldır ki bu insanlar başka ne diyebilirler?

Soru: Hastaya, hele de bir kanser hastasına, üstüne üstlük doktor olan bir kanser hastasına nasıl geçmiş olsun diyebileceğinizi hiç düşündünüz mü?

Yüreklendirmeye çalışan tezahüratlar, tedaviler, umut ve moral motivasyonu artırmak için gösterilen çabalar… Somatik olarak savaş veren, yıpranan vücut ile uğraşılıyor hep kanser tedavilerinde. İnsan yapısının sadece somatik bir yapı olmadığını, bir beyni, çeşitli duyuları, kısacası bir ruhu olduğu hep gözardı ediliyor. Yaşanan savaş çok ilginç; tedavi-bedensel yıkıntı, iyileşme umudu-başarısızlık korkusu, motivasyon arzusu-güçsüz, saçsız adama acıyarak bakan gözler, yürürken dengesizlik, ellerde uyuşukluk, ağızda mukozit, ishal veya kabızlık, vs., vs.

Soru: Tüm bu somatik yaşanmışlıkların duyuları nasıl etkilediğini, beyni ne kadar zorladığını, o kişiyi ruhen ne derece yaraladığını, kanser hastalarına mutlaka psikoterapi uygulanması gerektiğini, hatta daha ileri süreçlerde psikiyatrik yardım da verilmesinin uygun olacağını düşünen kaç onkolog vardır acaba?

İlk tedavim biraz iyileşme sağlasa da tam başarılı olmadı. Ardından beş seans “CyberKnife” denen daha güçlü ve daha lokalize etki edebilen bir tedavi aldım. Kısaca CyberKnife, tüm vücutta milimetreden daha hassas doğrulukla kanser tedavisi yapmak için tasarlanmış dünyadaki ilk ve tek robotik radyocerrahi sistemi olarak biliniyor. Bu sistem sayesinde radyasyon demetleri odaksal olarak kullanılarak, beyin ve vücuttaki kanserli bölgeler yüksek dozlarla tedavi edilebiliyor.

Sonuç yine beklenenden uzaktı. Bir yıl geçmişti ve ben yine aynı yerde, aynı endişelerle ve daha da yıpranmış bir vücut ve ruhla kemoterapi tedavisi alacağımı öğrendim. Kızdığımı belli etmiyordum ama, artık tezahüratlar da inandırıcılığını kaybetmiş, hatta bazen de sinirlendirmeye başlamıştı. Umutlar tükeniyor, beklentiler sonuçlanmıyordu bir türlü ve hala hiç kimse duygularımın, ruhumun ne halde olduğunu sormuyordu.

Yirmibir gün arayla 6 seans üçlü (cisplatin+taksotel+5FLU) kemoterapiye başladık. Bu kemoterapi denen bence sözde tedavi, insanı insanlığından çıkarıyor. Dostlarınız yalnızca yataklar ve yastıklar oluyor, onlardan uzaklaşamıyorsunuz, hep yatmak hep uyumak istiyorsunuz. Bu savaşta da yukarıda saydıklarımı misli ile yaşadım. İlave olarak beşinci seanstan sonra DVT (derin ven trombozu) oldum, altıncı seanstan sonra da pulmoner emboli geçirip dört gün yoğun bakımda yattım. Bu arada, hala hiç kimse duygularımın, ruhumun ne halde olduğunu sormuyor. O PET (pozitron emisyon tomografi) denen sevimsiz tetkik yine yapıldı ve sonuç hala başlangıç noktasındaki durumum. Tümör konseyi yine toplandı, artık tıbben yapacak bir şey olmadığı, radikal bir cerrahi ile belki sağkalımda % 5’lik bir artış olabileceği, buna karşılık yaşam kalitemin çok düşeceği söylendi. Seçim bana aitti, ailem bile kararı bana bıraktı. Ben de kararımı verdim; gittiği yere kadar savaşacaktım.

İşte burada şans yüzüme güldü Prof. Dr. bir sınıf arkadaşım yaşadıklarımın travması ve bundan sonra yaşayacaklarım için psikolojik destek isteyip istemediğimi sordu. Hemen kabul ettim ve üç aydır haftada bir gün ilgi alanı kanser hastalarına psikoterapi olan psikoloğumdan destek alıyorum. Ne kadar rahat ve güçlü olduğumu anlatamam, Cumartesi gününün gelmesini dört gözle bekliyorum hafta boyunca. Her şeyimi anlatabiliyorum, bazen ailemi de seanslara dahil ediyor…

Halen zorluklarla boğuşuyorum, korkularım oluyor, ağrılarım oluyor, umutlanıyorum ardından yıkılıyorum, sosyal hayattan uzaklaştım. Son üç aydır psikoloğuma yaslanarak yaşadığım bu zorlu süreç bana çok önemli şeyler öğretti. Özetleyecek olursam;

1. Bir hekimin önce bir hasta olarak bir doktora başvurmasını, sonra da hasta yakını olarak hastanede bulunmasının önemini bir kez daha anladım. Böylece yapılan davranış hatalarını yaşayarak gözlemleyebilir.

2. Bir hekimin hastasına, hele de kanser hastasına daha duyarlı yaklaşması gerektiğine inandım.

3. Her hastanın bir birey, bir insan olduğunun asla unutulmaması, en azından kendisiyle konuşurken yüzüne bakılması ve yazılı onam için yapılan bilgilendirmelerin gerçek anlamına uygun yapılması gerektiğine inandım. Çünkü, doktor olmama rağmen kemoterapinin yapacakları açık açık anlatılmadığı için ilk tedaviden sonra panik atak geçirdim.

4. Başta kanser hastaları olmak üzere, eğer mümkünse tüm hastalara psikolojik destek sağlanmasının çok önemli olduğunu anladım. Basit bir örnek verecek olursam; yazmaya başladığımda yaşadığım olayları tekrar hatırlamak beni çok rahatsız etti. Ama psikoloğum bunu yapabileceğimi defalarca söyleyerek beni yüreklendirdi ve sizlerle hastalık sürecimi paylaşabildim.

Not: Dr. Erdinç Nayır’ın sitesinden direkt alıntıdır

Başlık bulamadım..

Tilkißey — Sun, 06 Nov 2011 18:46:48 +0000

Şimdi farkettim ki son yazıyı yazalı 2 buçuk ay kadar süre geçmiş.. Bir yazı daha yazayım dedim, maksat site dolu (?!) gözüksün değil mi?.
İnterneti bıraktım dedim, ona rağmen elimde hala 16 tane domain var (1 tanesi henüz bugün kayıt edildi,kişisel bir domain)..
Aslında kendime çok şaşırıyorum bu internet konusunda, interneti siteleri bıraktım deyince “hadi lan ordan” şeklinde tepkiler alıyorum ama cidden de bıraktım..
Elimdeki 16 domainlerin bazıları kendim ve çevrem için özel domainler olduğundan elden çıkarmayacağım domainler.. Bazılarını yakın zaman içerisinde bazı platformlar üzerinden satışa sunmayı düşünüyorum..
Teknik ekibinde yer aldığım harici bir site kalmadı elimde.. Harici bir site diyorum çünkü vB-Turko, Xen-TR, Sistem32 yi kesinlikle bırakmıyorum.. Gerçi onlarda da destek vermeyi bıraktım ama halkla ilişkiler gibi bir şey yapıyorum artık internete girdikçe..

Şimdi ne mi yapıyorum?. Şöyle ki artık rahatım.. İnternete “kredi kartı ekstresi mail gelmiş olması lazım bir bakayım” diye girip sittin tane siteye girdikten sonra “ben ne yapacaktım ya?” diye düşünerek kafeden çıkmıyorum artık.. Kafeye oturuyorum, mailime bakıyorum, az önce söylediğim sitelere göz atıp çıkıyorum..
Bunun haricinde ne yapıyorum, hayalimi gerçekleştirmeye uğraşıyorum.. Hep içimde bir masatenisi uktesi vardı.. Kim bilir, belki de evde abimin arkadaşı tarafından verilmiş (bayaaaaca kullanılmış) sağlam bir raket olması buna sebep olmuştu..
Okulda boş vakit oldukça masatenisi oynuyorum, kendimi geliştirmeye çalışıyorum.. Bunun için bir de raket aldım hatta ama raketin ilk zamanları “abi o kadar para verdin raket kendisi oynayaydı bari yine oynayamıyorsun” şeklinde tepkiler geldi bol bol =)
Şimdi çok şükür orta seviyeye geldim, en azından setler çekişmeli gidiyor, bazen uzuyor.. 1 günde 2 set alırsam da iyiyim diyorum çünkü karşımdakiler genelde manyak oynuyor =)

Asıl mesleğime gelelim, öğrenciliğe.. Tıp fakültesi nasıl bitecek bilmiyorum.. Dönem 2′nin ilk komitesi olan doku komitesinden 56 alarak kaldım.. Tam bilmiyorum ama sanırım kalanların arasındaki en yüksek notlu benim =)
Bütsüz bir sene olmayacak sanırım hayatımda ama hayırlısı, inşaallah bütte vereceğim sağsalim..

Bu arada, ben bilgisayardan biraz fazla uzaklaşmışım.. Bunu klavye kullanırken farkettim.. Önceden konuşma hızında gayet rahat yazabilirken şimdi tökezliyorum arada, bazen kitlenip kalıyorum ne yazacağımı şaşırıyorum..
Gerçi o sırf bilgisayar uzaklığından değil kafa doluluğundan olsa gerek ama neyse öyle işte..

Neyse, bu yarı yılın yazısını da yazdım sanırım =)
Ne biçim site sahibiyim ben bir anlasam :S

İnternetin derdi, Tilki’yi gerdi

Tilkißey — Wed, 24 Aug 2011 21:48:12 +0000

Kaç yıldır internet kullanıcıyım bilmiyorum… İnternette neler yaptım neler yapmadım o da uzun ve karışık şeyler… Ama artık çok yoruldum, saçma sapan olayların beni bulmasından, bu olaylar yüzünden sinir stres yapıp kendimin ve ailemin sağlığını bozmaktan yoruldum…

Elimdeki boş domainleri satışa çıkartırım 1er 1er, belki de çevremden direkt isteyen olur ona veririm…

Elimden çıkarmayacağım şu anda 3 domain var, Sistem32, TilkiBey, diğeri de com.tr

Geri kalan domainleri yavaş yavaş satacağım-dağıtacağım…

İnternetsiz yaşayamam(MIŞ), hadi be ordan, sanki dünyaya internetten download edilmişim gibi…

Tilkißey mission is terminated…

Saygılarımla…

Tatil Başlamadan Bitiyor

Tilkißey — Thu, 18 Aug 2011 16:16:25 +0000

Aslında bu yazıyı sahur yapıp yattıktan sonra telefondan gönderecektim ama telefonun tarayıcısındaki problem yüzünden başarılı olamadım. Kalkınca da unuttum, şimdi aklıma geliyor. Aklıma gelme sebebi de babamın basılacak 2 kitabı için bazı belgelerin mail kutusuna sığmaması sebebiyle FTP üzerinden göndermem gerekmesi ve buranın FTP sine girmem…

Sene boyunca aileyle geçirilecek bir tatilin hayalini kurmuştum çoğu kimse gibi… Tatil sürem bütünleme sebebiyle 3 hafta kısalınca memleketime (Kütahya’ya) dönememek koymuştu bana. Neyse, bir şekilde o 3 hafta Kayseri’de hallettim ve bütünlemeyi verip Kütahya’ya ailemin yanına geldim…

2 ay olmadı henüz geleli… Bunun 1 haftası arkadaşımın köyünde tatilde, 1 haftası da Konya’da geçti. Sahurdayken saatte 18 Ağustos yazısını görünce 5 Eylülde okulun açıldığını ve 30 Ağustosta bayram sebebiyle Konya’ya gideceğim aklıma geldi. Hani derler ya boğazında dursun diye, o anda ağzımdaki lokma boğazımda durdu işte…

Tatil şurada 2 hafta sonra bitiyor ve ben tatil namına bir şey görmedim… Şuraya buraya gezmeye gitmek değil çünkü benim tatil anlayışım, gerekirse gün boyu evde oturmak, ama aileyle kafa rahat oturmak…

Gerek facebook gerek msn olsun, online sayısı bu aralar gün içerisinde oldukça az. Çünkü herkes tatilinin son demlerini ailesiyle beraber geçiyor, olması gerektiği şekilde…

Neyse, öyle ya da böyle, 2 ay kadar bir süre geçti, 2 hafta kadar bir süre kaldı. Ben bayramı tatilden saymıyorum hiç bir zaman, çünkü bayramlarda etrafta tek bir tanıdığım bile olmadığı Konya’ya gidiyoruz… Akrabalar gelip gidiyor ama ne onlar beni tanıyor, ne de ben onları… Normal, kimlikte doğum yeri Konya yazsa da ben artık Kütahyalıyım…

5 Eylül okul başlangıcı, Allah kolaylık ve sabır versin herkese…

Ağustos’ta Ramazan Keyfi

Tilkißey — Tue, 02 Aug 2011 21:06:20 +0000

Aylardan Ağustos, çok pardon, Ramazan-ı Şerif … Önceki seneler hiç başlangıç tarihine dikkat etmemiştim ancak bu sene tümden ağustosa denk gelmesi sebebiyle dikkatimi çekti başlangıç tarihi…
1 Ağustos’ta Ramazan başladı, 29 gün ağızlar mühürlendi… Malum, havalar sıcak, günde 2-3 lt su tüketirken bir anda gün içerisinde su içemez hale gelmek haliyle insana vuruyor başta ama işin maneviyatından olsa gerek alışmak çok zor olmadı…
Bugün benim için biraz daha zorlu geçti aslında oruç. Sabah 9′da kalktım, duş aldım, babamla üniversiteye gittim… Niye mi gittim, inanın benim için çok acınası bir durum. Babamın yüksek lisans öğrencilerinin istatistik hesaplamaları yapılacak ve grafikleri çizilecekmiş. Ee, grafikler elle çizilecek değil ya artık bu devirde, bilgisayarda çizileceği için hesaplama ve çizim işleri bana kaldı…
2 öğrenci, 7+11 parametre, 2 çeşit hesaplama, 2çeşit grafik, 4saat süren iş … Okulda da hava esmeyince ufak odada 5 kişi ve kucakta bilgisayar bende hal kalmadı… Eve geldiğim gibi kendimi yatağa attım, sonrasını hatırlamıyorum =)

Facebook Sayfası

Tilkißey — Sat, 25 Jun 2011 16:53:38 +0000

Yeniden Merhaba,

Site için bir adet facebook sayfası oluşturdum. Şu anki amacım bu sayfayı açacağım siteye kullanmak ancak küçük bir ihtimal sayfayı Tilkißey olarak faceblog tarzı kullanabilirim.

Sidebar’ın altına sayfa için likebox uygulaması yerleştirdim zaten. Ayrıca bu yazıda da linkini vereyim.

http://www.facebook.com/pages/Tilki%C3%9Fey/124638014287809

Teşekkürler…

Ayrılık Vakti

Tilkißey — Sat, 25 Jun 2011 16:28:39 +0000

Merhaba,

Ne kadar süredir destek sitelerinden başka bir sitem olmadı, bir ara okul için bir forum sitesi açalım dedik, tutmadı kapattık. Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır hesabı kaldığı yerden destek işine devam ettim. Ama destek sitesi bir yerden sonra çok monotona bağlıyor, belli bir klasmanı var çünkü. Destek sitesi deyince akla gelen, gelmesi gereken bazı temel şeyler var. Ben de artık bu monotonluktan sıkıldım.

Zaten bir site planım var ama tutar mı tutmaz mı bilmiyorum. Tutmayacak bile olsa XenForo desteğini bıraktığım şekilde zaten uzun süredir ilgilenmediğim vBulletin desteğini de bırakıyorum…

Şimdi ne mi olur, ne mi yaparım, bilmiyorum =)

Projelik boş domain araştırırken bile alışkanlık olarak içinde “destek” kelimesi geçen domainler çarpıyor gözüme ama çok şükür bir boşluk buldum farklı bir domain aldım =)

Söz konusu domaini belki kısa bir süre sonra duyurabilirim, hazırlıklara henüz başlama fırsatım bile olmadı çünkü şu tıp denilen melet yüzünden.

Neyse, sözün özü şudur ki, Tilkißey (TilkiBey) artık destek sitelerinde sadece üye olarak gezinecek ve destek vermeyecektir…

Aynı şekilde, uzun bir süre teknik adminlik tarzı pozisyonları da düşünmüyorum. Hep başkasının sitesiyle uğraştık, artık kendi sitemizin olmasının vakti geldi de çoktan geçiyor sanırım…

Saygılarımla…

Google Adsense

Tilkißey — Sat, 25 Jun 2011 10:06:15 +0000

Merhaba arkadaşlar,

İnternet hayatımda sanırım ilk defa kendi yönettiğim bir siteye reklam koyuyorum. Uzun zaman önce blogspot üzerinden sadece reklam koyma amaçlı olarak bir blog açmıştım bir arkadaşla ortak olarak ancak o zamanlar başvuru süresi uzundu ve 18 yaş meselesinden dolayı başvuru yapamamıştım =) .

Dün adsense başvurusunu yaptım ve çok bir süre geçmeden dün kabul edildi başvurum. Sidebar üzerine kare bir alan olarak reklamı koydum ama adsense hakkında inanın hiç bir şey bilmiyorum. r10′daki adsense kategorisini şöyle biraz okudum, olur da ödeme alabilecek bir gelirim olursa nasıl alacağım bilmiyorum. Çek konusunda çok sıkıntılar yaşanıyor falan deniliyor…

Neyse, haydi hayırlısı diyelim, reklam kodlarıyla da uğraşmaya başladık…

XenForo Add-ons

Tilkißey — Wed, 13 Apr 2011 16:08:29 +0000

Merhabalar,

Bildiğiniz üzere XenForo eklenti yazımı ve geliştirilmesi üzerine uğraş vermekteyim. Şu ana kadar resmi sitede 8 adet eklenti paylaşmış durumdayım. Bunların yazımında bana en çok katkıyı Yılmaz abi sağladı, bu sebeple kendisine çok teşekkür ediyorum…

Şu anda vizelere çalışıyorum, bundan dolayı sadece mevcut eklentilere ve genel manada sorulan sorulara cevap vermekle yetiniyorum. Vizelerden sonra ise paylaşmış olduğum tüm eklentileri güncelleme şeklinde bir planım var.

Hatta, şablonu kafada hazır bulunan 2 adet eklenti sırada beklemekte ama öncelikli olarak mevcut eklentilerin güncellenmesi söz konusu olacaktır…

BanList, List Add-ons, Forum Moderators, Who Has Visited, Latest Users, Show Today’s Birthday, Most Liked Users, Most Trophy Users

Mevcut eklenti listesi bu şekilde bulunmakta, güncelleme esnasında isimlerinde değişiklikler yapılacaktır…

Vize tarihlerim = 18-22 Nisan 2011

Vize sonrası tatil = 23-30 Nisan 2011

Eklentilerin güncellenmeye başlanması = Mayıs başlangıcı

Saygılarımla…

Mahmut Sami YÖNTEM (aka Tilkißey)

*********************************************************************************************************************************************************

Hello,

I am working on writing add-ons for XenForo and develop them. For now, there are 8 add-ons which are shared from me. While I was writing them, Yılmaz bro. helped me a lot of. So, I have to thank him…

I am studying for midterms now, so, I just answer general support questions and my released add-ons’ questions. I will update my all add-ons after my exams…

PS: There are 2 new add-ons which are pre-prepared for sharing, but, of course updating older add-ons is the most important subject for me…

BanList, List Add-ons, Forum Moderators, Who Has Visited, Latest Users, Show Today’s Birthday, Most Liked Users, Most Trophy Users

It is current add-on list. Their names will be changed while updating version…

Midterms’ date = 18-22 April 2011

Mini holiday after exams = 23-30 April 2011

Releasing updated add-ons = Begining of May

Regards…

Mahmut Sami YÖNTEM (aka Tilkißey)

Xen-TR Açıldı

Tilkißey — Sun, 10 Oct 2010 08:00:33 +0000

XenForo’ya merhaba dedikten hemen sonra Xen-TR haberini de vermeden olmaz hani…

Evet arkadaşlar, planı yapılmış olan destek sitesi Xen-TR.com yayın hayatına başlamıştır…
Herkese hayırlı uğurlu olsun…